Saturday, 18 April 2020

ई-मेल(E-Mail) २ - ई-मेलचा वापर

          आपला ई-मेल अकाऊंट आपण मागच्या लेखात तयार करायला शिकलो आहोत. आता आपण आपल्या ई-मेलचा वापर कसा करायचा ते पाहुयात.


त्या आधी सर्वात महत्वाचे:

  • सर्वप्रथम तुम्ही तुमचे ई-मेल अकाऊंट ओपन करण्यासाठी तुमचे लॉगिन नेम (Login Name) लक्षात ठेवा.
  • यात तुमचे अक्षर/अल्फाबेट/ अंक/ नंबर तसेच अंडरस्कोर ( _ ) यांचा किंवा यांपैकीं गोष्टींचा समावेश असतो.
  • लॉगिन नेम मध्ये कुठेही मोकळी जागा ह्यालाच आपण स्पेस (Space) म्हणतो, ते येत नाही. आणि सर्वात महत्वाचे पासवर्ड कुठेही शेअर करायचा नाही म्हणजेच कोणालाही सांगायचा नाही.
  • तुमच्या युजरनेम किंवा ई-मेल आयडी तुम्ही लिहिता, तेव्हा त्यात '@' हे चिन्ह असते. ह्याला 'ऍट द रेट ऑफ' असे म्हणतात. ह्याचा वापर तुमचे युजरनेम आणि वेबसाईट नेम यांना वेगळे ठेवण्यासाठी वापरला जातो.
         उदाहरणार्थ, आपण जीमेल म्हणजे गूगल अकाऊंट बनवला आहे.  त्यात 'gmail. com' लिहिलेले दिसतंय        ते वेबसाईट नेम आहे किंवा त्याला सर्व्हर नेम असेही म्हणतात.  त्यामुळे तुमचे अकाऊंट किंवा आपले इ-मेल अकाऊंट कुठल्या सर्व्हरवर आहे, हे ओळखण्यासाठी होतो.
  • आपले अकाऊंट एकदा का ओपन झाले, की मग मात्र आपण कुठूनही आणि कितीही वेळा ते ओपन करु शकतो किंवा केव्हाही इमेल करू शकतो.  मात्र ह्यासाठी इंटरनेट कनेक्शन असणे आवश्यक आहे.


बॅक टू टॉपिक.

वेब ब्राऊझर (Web Browser - Crome/Internet Exolorer) वर क्लिक करा.


www.gmail. com हा साईट अड्रेस, आपल्या अड्रेस बार मध्ये टाईप करा (अड्रेस बारची माहिती मागच्या लेखात पाहिली आहे) आणि एंटर(Enter) की दाबा. 

युजर नेम आणि पासवर्ड टाईप करा व साइन इन (Sign in) वर क्लिक करा.


     मला माझा जीमेल एक्सेस मिळत आहे. म्हणजेच माझं अकाउंट वरील कृतीद्वारे ओपन झालेले आहे.

     आता मला मेसेज पाठवण्यासाठी ई-मेल वापर सुरू करायचा आहे. खालील स्क्रिनमध्ये मी लाल रंगाने वर्तुळ केलेले आहे.   त्याला कंपोस(Compose) म्हणतात.

( हे सध्याच्या अपडेट वर्जन नुसार आहे. ज्यांना ह्याप्रमाणे दिसत नसेल त्यांनी Compose Mail / Write Mail ह्या आयकॉन वर क्लिक करावे.)


          Compose बटन दाबल्यानंतर आपल्याला एक छोटी विंडो ओपन झालेली दिसेल. New Message ची स्क्रीन आपल्याला खालील चित्रात पाहायला मिळेल.

     आता इथें ज्याला मेसेज पाठवायचा आहे, त्याचा इमेल आयडी आपल्याला माहीत असणे आवश्यक असते.  ह्यातील महत्वाच्या बेसिक सेक्शनची माहिती आपण जाणून घेऊयात.


To

ह्या सेक्शन मध्ये आपण आपल्याला ज्या व्यक्तीला ई-मेल करायचा आहे, त्याचा इ-मेल आयडी लिहिणार. 


Subject

आपल्याला कशा संदर्भात ई-मेल करायचा आहे, तो विषय ह्या रकान्यात लिहायचे असते.


     महत्वाची गोष्ट इथे अशी की आपण -मेल करताना तो एकाच वेळी अनेकांना देखील पाठवू (send) शकतो. म्हणजेच जर मला एकच मेसेज किंवा माझा निरोप 10 जणांना सारखा आणि एकाच वेळी पाठवायचा असेल, तर मी एकाच इमेलद्वारे ते करू शकते. पण प्रत्येक ईमेल आयडी पूर्ण (xyz@gmail.com) लिहिताना, मला तो ईमेल आयडी किंवा ईमेल ऍड्रेस लिहून त्याच्यानंतर लगेच सेमी कॉलन (;) वापरून क्रमशः पाठवावा लागतो. म्हणजे प्रत्येक अड्रेस वेगळा आहे, हे कळण्यास संगणकाला मदत होते.  नाहीतर आपला ईमेल ऍड्रेस चुकीचा होतो आणि तो ईमेल आपल्याला ज्याला पाठवायचा आहे त्याच्या पर्यंत पोहचू शकत नाही.


Example: 

अशा प्रकारे लिहितात:
123@gmail.com; we@yahoo.co. in



खालील आकृतीमध्ये आपल्याला To नंतर CC, BCC हे दोन सेक्शन दिसत आहेत. 

CC : कार्बन कॉपी 

आपण एखाद्याला ईमेल केल्याचा पुरावा दाखविण्यासाठी वापरण्यात येणारे सेक्शन आहे.
     
बऱ्याच वेळेला महत्वाच्या व्यक्तींना किंवा अशी व्यक्ती ज्यांना आपण अमुक व्यक्तीला ईमेल केला आहे आणि काही महत्वाच्या गोष्टी त्यात आहे, त्याची माहिती त्या महत्वाच्या व्यक्तींना असावी ह्यासाठी ह्याचा वापर होतो. 

उदाहरणार्थ,
     ह्याचे डे टू डे लाईफ मधील घडणाऱ्या गोष्टींचे सोपे उदाहरण सांगायचं झालं तर बऱ्याचदा आपण ऑनलाईन पैसे पाठवताना पैसे बँकेतून कापले जातात, पण ते पैसे ट्रान्सफर म्हणजे दुसऱ्या अकाऊंटला मिळत नाही. मग अशा वेळी आपल्याला बँकेत कॉलद्वारे आणि ई-मेलद्वारे ह्याचा पाठपुरवठा करत राहावा लागतो. ह्या महत्वाच्या वेळी आपण ज्याच्याशी संभाषण साधत असतो त्या व्यक्तीशी संभाषण देवाण घेवणीचा एक रेकॉर्ड आपण त्याच्या वरिष्ठांना त्यांच्या इमेल आयडीद्वारे CC मध्ये ठेवून करू शकतो. जेणे करून ह्या फॉलोअप प्रोसेसमध्ये कामाची गती वाढते आणि एक प्रकारची जबाबदारी राहते, की आपण जे काम करतोय त्याची नोंद ह्या CC म्हणजे कार्बन कॉपी द्वारे वरिष्ठांनाही जात आहे.


BCC: ब्लाईंड कार्बन कॉपी

     तोच ई-मेल जर आपल्याला अशा तिसऱ्या व्यक्तींना पाठवायचा आहे, जेणे करून ह्या ई-मेलमधील माहिती अशा तिसऱ्या व्यक्तीलाही CC प्रमाणे मिळावी मात्र ही व्यक्ती गुपित असावी. थोडक्यात BCC मध्ये असलेले ई-मेल आयडी इतर युजर्स किंवा इतर व्यक्तींना दिसू शकत नाही.

Attachment (अटेच्मन्ट): ई-मेल सोबत बऱ्याच वेळेला आपल्याला एखादे डॉक्युमेंट्स किंवा एखादी फाईल (उदाहरणार्थ - वर्ड फाईल, फोटो, प्रेझेन्टेशन किंवा साऊंड फाईल्स) पाठवायची असेल तर ह्या अटेच्मन्टचा वापर करून आपण आपली फाईल त्याला जोडून घेऊन पाठवू शकतो.


खालील आकृती पहा:

      Attachment (अटेच्मन्ट) वर आपण क्लीक केल्यानंतर आपल्याला आपल्या संगणकातील/ लपटॉपमधील फाईल व फोल्डर्स पाहायला मिळतात. त्यानुसार आपल्याला ज्या फाईलची जोडणी करायची आहे ती फाईल ओपन करून आपले डॉक्युमेंट्स attach करू शकतो.
 

खालील आकृतीमध्ये आपल्याला Attach Files वर क्लीक केल्यानंतरची विंडो पाहायला मिळते.

वरील सर्व कृती मधून आपण ई-मेल लिहिण्यासंदर्भात व त्यातील विविध सेक्शन संदर्भात पाहिलं. आता आपण आलेले ई-मेल म्हणजे आपल्याला कोणी ई-मेल केला आहे, तो पाहण्यासाठी काय करतात ते पाहुयात.


Inbox (इनबॉक्स)

     खालील आकृती मध्ये लाल वर्तुळातील शब्द आपण पाहतोय - Inbox (इनबॉक्स). 

   हे Inbox(इनबॉक्स) हे एक फोल्डर आहे, ज्यात आपल्याला आपल्या इमेल आयडीवर येणारे सर्व ई-मेल्स असतात आणि हे ई-मेल्स एका खाली एक अशा पद्धतीने असतात.  सगळ्यांत नवीन आलेला ल आपल्याला सगळ्यात टॉप म्हणजे सगळ्यांत वर अशा रचनेत दिसतो.

     जर आलेला ई-मेल पाहायचा असेल तर काय करणार?  मला इथे एक ई-मेल आला आहे.  तो वाचण्यासाठी मला माझा माऊस पॉईंटर त्या आलेल्या ई-मेलवर नेऊन क्लीक करावे लागेल.  त्यासरशी मला इनबॉक्समध्ये आलेला माझा ई-मेल माझ्या स्क्रीनवर ओपन होईल.


Reply:

आलेल्या ई-मेलला मला काही Reply (रिप्लाय) द्यायचे असेल म्हणजे मला काही त्यांना ई-मेल द्वारे सांगायचे असेल तर मी ह्या Reply बटनावर क्लीक करून त्यांना रिप्लाय इमेल स्वरूपात पुन्हा पाठवू शकते.



Reply All

     रिप्लाय ऑल केल्यास सगळ्यांना रिप्लाय सारखाच आणि एकच वेळेस पाठविला जातो.
     त्याचप्रमाणे ह्यात जर मला इमेल पाठविणाऱ्याने कोणाला CC आणि BCC मध्ये ऍड केले असेल, म्हणजे माझ्यासोबत इतर अनेकांना हाच ईमेल केला असेल, तर मात्र Reply All करताना सगळ्यांनाच माझा रिप्लाय जाऊ शकेल. 

उदाहरणार्थ,

     अनेकांचे वाढदिवस एकाच दिवशी असतात.  बऱ्याचदा आपल्या एखाद्या साईटवरून इमेल येतात, कारण हल्ली सगळं डिजिटीलायझेशन आहे. त्यावेळी व्यक्तिशः डेटा असल्यामुळे त्यांच्या संगणकात प्रत्येक व्यक्तीची नोंदी असते. ज्यावेळी वाढदिवसाच्या शुभेच्छा आपल्याला येतात त्यावेळी कदाचित मेसेज आपल्यासहित इतरही व्यक्तींना म्हणजे ज्यांचा त्याच दिवशी वाढदिवस आहे त्यांना ईमेल अड्रेस मध्ये ऍड करत पाठवला असू शकतो. (ऍड कसे करतात हे आपण अभ्यासले आहे). मग जर अशा वेळी आपण Reply All केला तर तो reply इतरांनाही जाणार म्हणजे त्यात गोंधळ (Miscommunication) होऊ शकतो.

     त्यामुळे आपल्याला एखाद्या व्यक्तीला रिप्लाय करायचा असेल, त्यावेळी आपण ह्याची खबरदारी घेतली पाहिजे की तो ईमेल फक्त आपल्यासाठी आला आहे?  की त्यात इतरही ईमेल अड्रेस ऍड आहेत.  आणि जर ऍड असतील तर आपण रिप्लाय करताना तो रिप्लाय त्या मेसेजला अनुसरून असेल ह्याची तितकीच काळजी घेणे आवश्यक असते.



Forward (फॉरवर्ड):

     आलेला मेल जर आपल्याला दुसऱ्या कोणाला पाठवायचा असेल, तर फॉरवर्ड बटनावर क्लीक करून आपण तो इमेल आपल्या इमेलला attach (ऍटेच) होऊन पाठविला जाईल.

     खालील स्क्रीन तुम्हाला  Reply आणि Forward हे दोन बटन दर्शविते, ह्याचे विश्लेषण वर केलेले आहे. 


रिप्लाय बटनावर क्लिक केल्यास त्या व्यक्तीला आपला मेसेज पाठविता येतो.

फॉरवर्ड बटनावर क्लिक केल्यास आपल्याला ज्याला पाठवायचा आहे तो पुढे तसाच आपल्या ईमेल सहित पाठविता येतो.



Draft (ड्राफ्ट):

     खालील स्क्रिनवर आपल्या Draft वर्तुळाकार चिन्हांत दिसत आहे. 

    आपण पूर्ण न लिहिलेला ईमेल, न पाठविता सेव्ह करून ठेवू शकतो. त्यांनतर हवं तेव्हा पुन्हा Draft मध्ये जाऊन ओपन करून केव्हाही पाठविता (send) येतो.



लक्षात ठेवा: 

*  तुम्हाला तुमचे 'लॉगिन नेम' (Login Name) लक्षात असणे गरजेचे आहे.

* लॉगिन नेम लिहिताना कुठेही स्पेस (मोकळी जागा) ठेवत नाही.

* पासवर्ड कोणालाही देऊ नये.

* ई-मेल सुविधा देणाऱ्या कोणत्याही साईटवर ई-मेल अकाऊंट अशाप्रकारे तयार करून त्याचा वापर करता येतो.


     आपण ई-मेल्स करण्यासाठीचे बेसिक महत्वपूर्ण गोष्टी जाणून घेतल्या आहेत. ह्या आधी आपण ई-मेल कसा बनवायचा हे शिकलो आणि आता त्याचा वापर करायला शिकलो.

     सध्याच्या या जगात प्रत्येकाला संगणकाविषयी बेसिक माहिती असणे जितके गरजेचे आहे, तितकाच त्याचा प्रभावी वापरही आवश्यक आहे. सुरुवात ही छोट्या गोष्टीतूनच होते आणि आपण तर आता नक्कीच छोट्या गोष्टींतून महत्वाच्या आणि तेही उपयोगाच्या गोष्टी शिकत, ह्या आनंदाची देवाण घेवाण करित आहोत. 

      भेटुयात पुढच्या सदरात.

     - अनुप्रिया सावंत.

Friday, 20 March 2020

डब्ल्यूएफएच_लॉकडाउन - कंप्युटर्जी लॉक किये जाय?


  प्रत्येकजण नेहमीच विचार करतो कामाच्या धावपळीत स्वतःला वेळ मिळत नाही त्यामुळे घराकडे लक्ष नाही मुलांकडे लक्ष नाही. फिरणं नाही, घरात वेळ देता येणं नाही नि काही नाही. सुट्टी लागली की पळायचच बाबा! सुट्टी लागल्यावर सगळी काम आवरून मामाच्या गावाला मीही जाणार इथपर्यंत झालेला प्लॅन माझा, मात्र वर्क फ्रॉम होमच्या चार भिंतीत कधी फ्रेम झाला हे कळलंच नाही.

     सुट्टीच्या आधीच मुलांना सुट्टी! खरं तर उद्गारवाचक चिन्ह प्रश्नार्थक स्वरूपात प्रकट होईल, ह्याची कल्पना माझ्या मी मध्ये आ वासून उभी राहिलीही आणि मला माझ्या वर्तमानात आणून प्रश्नाच्या स्वरूपात कंबरडे मोडल्यावाणीच गत करून गेली. गंम्मत तर करत नाही ना कोणी ह्या आविर्भावातुन बाहेर येते ना येते तोच एकामागुन एक गोष्टी कानावर येऊ लागल्या. परिक्षेपासून सगळंच कसं लॉक झाल्यासारखे डाउन झाले. आणि बघता बघता 'कंप्युटर्जी लॉक किये जाय' सारखे सगळेच घरात स्टे ऍट होम झाले. 

   आता खरी धम्माल घरातून घराकडे आणि पुन्हा घरातच ह्या सर्कशीतील फिलिंग आकाशपाळणावाणी घिरट्या घेती झाली. खरं तर कुठलंही अतिशयोक्ती नसून विविध अलंकारांनी त्याच्या उपमाच्या छायेत वसलेले माझे हे घरकुल आज मला वास्तवाची एकापाठोपाठ फिल्मी रिव्ह्यू देते झाले. हो हो म्हणता पूर्ण शहरच वर्क फ्रॉम होमच्या कचाट्यात आले आणि सुरू झाले नवे पर्व अगदी बोंबलत सर्व.

     घराच्या सवयी नसलेल्या ह्या भिंतीला माणसांची चिवचिवाट उभारी देताना मला जाणवलं खरं. पण सवय नसलेल्या ह्या वातावरणाला सकाळी उठल्यापासून वेळेचं जुळवाजुळवीची गणितं काही केल्या सोडवता येईना. बाजारात तर जत्राच होती जिथे स्पष्टपणे गर्दी टाळा सांगितले असताना सहकुटुंबाला भाजी पाला घेताना मात्र त्यांच्या चेहऱ्यावर वेगळाच उत्साह जाणवला. मलाच चुकल्यासारखे वाटलं, आपणही तर आलोच की बाजारात, मग नक्की लॉक डाउन म्हणजे असते तरी काय? बाजार आवरून घरी येते न येते तोच उंबरठा उलडल्यानंतरचा भयंकर पछाताप नवरा मुलांनी माझ्या चेहऱ्यावर येईल ह्याची पुरेपूर काळजी घेतलेली दिसली. 

   पसारा आवरताना माझ्या नाकी नऊ येऊन दहाव्याला तोल जातोय तोच साहेबांचा वर्क फ्रॉम होमचा अलर्ट वाजला आणि धावत पळत अग्निदिव्य पार केल्याच्या आविर्भावात नवऱ्याने त्याच्या संगणकावर लॉगिन केले आणि गड काबीज झाल्याच्या आनंदात मुलं टाळ्या वाजवून सेलिब्रेशन करायला लागली. पण महत्वाचं म्हणजे सध्याची गरज आणि 'चिल, इट्स न्यु फॅमिली टाईम' म्हणून स्वतःला समजवण्याखेरीज दुसरा काहीच पर्याय मला तरी दिसत न्हवता.

     ऑफिस कम होम बॅलन्स सांभाळताना 24 बाय 7 चे समीकरण काही केल्या वर्क होत न्हवते. मुलांसोबत खेळताना त्यांच्या नवीन नवीन आईडीयाज थांबतच न्हवते आणि नवऱ्याचे कोड स्क्रिनिंग काही केल्या बॉस आवरेते घेईनासे होते. टीव्ही वर एकच बाई दोन हाताने दहा काम करणारी दाखवताना तिच्या चेहऱ्यावर दाखवणारे गोड हास्य मला खऱ्या अर्थाने आज लाजवते झाले. रील आणि रिअल ह्याच्यात आपणच बऱ्याच वेळा गफलत करतोय ह्याची वास्तविक जाणीव मनाला शांत करत 'नोबडी इज परफेक्ट, बट चेंज इज ओन्ली कॉन्स्टंट' ची खूण पटवून देत होती.

    घडणाऱ्या घडामोडीने आज एक गोष्ट मला मनापासून जाणवली आणि मुख्य म्हणजे पटली. कुटुंबाला वेळ मिळत नाही ही तक्रार आपण प्रत्येक जण करतच असतो, पण वर्क बॅलन्स असेल तर फॅमिली बॅलन्स नक्कीच साधला जातो. आणि येणारी परिस्थिती पाहता जमा खर्चाची आकडेवारी बाउन्स न होता बॅलन्स झाली तर साठवणीची पुंजी नक्कीच सहकार्य करती होईल. 

     'डब्ल्यूएफएच' चा फॉर्म्युला माझ्या मनाच्या इमॅजिकेला अक्षरशः हवेत पेलवत आहे, पण तरीही कॅरी ऑन करायची काहीच हरकत नाही, आणि मुख्य म्हणजे ती काळाचीही गरज आहे.  आफ्टरऑल पळती झाडे पाहायला मज्जा तेव्हाच येईल, जेव्हा लॉक डाउन बंद होऊन वर्क मस्ट गो ऑन होईल.
                              - अनुप्रिया सावंत.

Thursday, 6 February 2020

दिल दोस्ती दुनियादारी -1


अरे काय चालू आहे प्लॅन करा रे बाबांनो किती दिवस झाले भेटलो नाही


हा रे बहुत दिन हुए मिले नही|

या रे इट्स व्हेरी लॉंग टाईम.

हा आता कन्नड तेलगु असेल तर त्या भाषेत पण टाईप करा रे.

एक काम करा संस्कृत मध्येच चालू करा ना. नुसता परत परत एकच वाक्य भाषांतरित चालू आहे. 

आरे चाललाय काय बोलताय काय ठरताय काय, माका काय कळत नाही बघा.

आला हा आता अर्धवट मालगुडे डेज घेऊन.

काय भावा गोवा, दिवे आगार, कोंकण मालवण... लागतात का कुठे दिवे लागतात का?

अरे हाच तो जाऊया जाऊया केलं आणि बसला कामावर जाऊन.

सुट्टी जाहीर करून पण कोणी प्लॅन होऊन दिला नाही तुमच्या आता....

बास रे भाऊ थंडा घे.

मला मसाला दूध, मला चहा चालेल, मेको कॉफी...

तुमच्या तर ना आता... ओतू का ह्या व्हाट्स अप मधून... काडी लावा त्या मोबाईलला.

अरे तुम्ही तर ना नुसते फुसके बार आहात फुसके बार... दिवाळीत कसं बस प्लॅन तयार केला आणि त्या इवलीश्या डॉन ने आकाश कंदील पेटावलाsss. डझनभर लोकांना घेऊन पूर्णत्वास गेलेल्या प्लॅनला इथे दिवाळी स्टेशनात करावी लागली.

कोणत्या रे भावा? मी जॉईन झालो असतो की.

हा नवीन आला आहे का? भाऊ पोकळ बांबू भेटता भेटता वाचला रे. थोबाड चांगल्या घरचा दिसला पोलिसांना.

काय पोलीस?

हो ना, मज्जा आली पण.

हा बहुत मज्जा आया|

बास रे आता सगळ्या भाषा एंटर करू नका रेsss
दमला तो हे बोंबलून...

हो ना! पण वन डे तरी जाऊन येऊ रे आपण.

हा अलिबाग बेस्ट है| 

काय आहे अलिबागला त्यापेक्षा आपण मस्त ट्रेकिंगला जाऊ. रायगड दर्शन आणि मग येताना गणपती दर्शन असं करून घरी येऊ.

मी काय बोलतोय त्यापेक्षा सर्वांनी आधी दादरला भेटू. आपला अड्डा ओस पडायला आला आहे.  ह्या संडे ला एक क्रिकेट मॅच होऊन जाऊ देत.

अरे अरे अरे....

आला आला आला आला... अरे अरे 

इथे ना सगळे फुकटच आहेत.  काही काम नाहीत तुम्हाला नुसते टाईमपास करता.  पिकनिकच्या नावाने बोंबा नुसता विषयांतर बास.

मन्या शांत हो. मित्रांनो आपलं ठरलं, आपण ह्या संडेला सकाळी 7 वाजता भेटतो. मग क्रिकेट थोडा फुटबॉल. हनम्या सगळं घेऊन येईल.  दुपारी आपल्या अण्णाकडे मस्त हादाडू आणि मग मस्त गप्पा आणि मग पुढे बघू.

ह्या संडेला मला थोडं काम आहे.  खुप दिवसापासून पेंडिंग आहे रे!

लेका, झालं का सुरू.  कसं जमतं रे लगेच रडायला.  कुठून शिकला कुठून तू???

भावा, आपण एकाच शाळेतले की.  जमायचं.

अरे लाजा बीजा सोडून दिल्या आहेत रे तुम्ही तर. 

तो अन्या त्या दिवशी भल्यामोठ्या पिशव्या घेऊन चालला होता पाठून मांजरासारखा.

तो विख्या त्याचा तर आताsss नुसता पडला असतो ऑनलाइन.  भेटा बोललं तर उंदऱ्याला कामं आठवतात.   तो सर्व्या दादरला असतो...  अम्या नुसता आयोजन करत असतो... कशासाठीssss कोणासाठीsss.... हीच का दोस्ती आपली.

भाऊ भाऊ भाऊ, तू आधी शांत हो.

मी काय बोलतोय आता 2 वाजत आले आहेत.  आपण आपला प्लॅन नक्की करणारच आहोत पण थोडी विश्रांती घेऊयात का?

अरे अरे लाजा... लाजा गहाण ठेवल्यात का?

चाललंय काय, बोलतोय काय, करतोय कायsss

सुश्या मी आहे रे तू प्लॅन कर आपण भेटतोय ह्या प्लॅनला नक्की.

हा भाई, ये संडे पक्का. 

हा भाई.

हा मित्रा.

बास बास पुरे. तर मग ह्या रविवारी ठरलेल्या दिवशी ठरलेल्या वेळी आपल्या ठरलेल्या कट्ट्यावर जमणार ना मंडळी?

हिप हिप हुर्रेय हिप हिप _____... 

काय रे कुठे गेले सगळे... हॅलो टिक टॉक मित्रहो....

वाह काय दिवस आले आहेत देवाssss सगळं कसं ऑनलाइन मध्येच सामावले आहे.   हे विश्वच ऑनलाइन झालं बघ देवा... जिथे सगळे इथुनच भेटतात इथुनच बोलतात इथूनच आनंद घेतात. सो कॉल्ड वर्च्युल फ्रेंडशीप.

अरे ए, काळ्या 

अरे ए काळतोंडया

अरे ए उंदराच्या

अहाहा... किती बरं वाटलं ऐकून.  इथेच आहात माझ्या मित्रांनो.

हा ढेकण्या रविवारी भेट.  बघतो तुला सो कॉल्ड.

येही ही अपनी दोस्ती और 
हमारी अपनी प्यारी सबसे न्यारी
थोडीसी हटके प्लॅन की बारी
सिर्फ यारोंकी हमारी दुनियादारी

(तळटीप: हलकं फुलकं कथानक, वास्तविकतेशी संबंध आढळल्यास निव्वळ योगायोग समजावा.  सर्व हटके अतरंगी सतरंगी फुल नौटंकी फ्रेंड्सला समर्पित)

                                  - अनुप्रिया

Tuesday, 10 September 2019

शिदोरी - मिनी कपाट

शिदोरी - मिनी कपाट
     आज घरी जायला जरा उशीरच झाला म्हणा, त्यात हा पाऊस म्हणजे काही नेमच नाही.   केव्हाही येतो केव्हाही जातो.  आईने फटके दिल्यासारखे नुसता रुसून फुगून असतो, तर कधी मनात येईल तेवढं तांडव करतो.  तरी कुहू आठवणीने सांगत होती, त्या अंब्रेला ताईला घेऊन जा तुझ्यासोबत. कुहू माझी लहान बहीण, पण सगळं कसं आजीबाई सारख घरातल्यांकडे लक्ष असतं.

     कुहू घरी नसेल की आम्हाला कोणालाच अजिबात करमत नाही.  आई, बाबा, चिनु आम्हाला सर्वांना तिचा सहवास अगदी हवाहवासा असतो कारण तिचा सहवास आमचा श्वास आहे. आमच्या चिन्याचे कपाट म्हणजे एखाद्या डोंगरातून अचानक येणारा धबधबा असतो, तर माझा ड्रेसिंग टेबल म्हणजे छु मंतर सारखं गायब कम प्रकट होणारे अदलाबदलीचे प्रयोग असतात. आणि आमची कुहू आमच्यसाठी जिनी बनून आलेली सोनपरी.

     चिन्याला कपाटाच्या प्रत्येक कप्प्यात अगदी कोंबून ठेवायची सवय, तर माझ्या प्रत्येक वस्तू इथे तिथे ठेवण्याच्या वेंधळ्या सवयीमुळे बऱ्याचदा आईचा ओरडा ठरलेलाच असतो. मात्र बाबांपर्यंत कम्प्लेन्टबॉक्स जायच्या आधीच आमची कॉम्प्लेन गर्ल ह्या कानाची खबर त्या कानाला लागू न देता सर्व काही तिच्या जिनीच्या प्रयोगातून आवरून घेते.  आहे ना गंम्मत! अर्थात ह्या गंमतीचा खरा भाग म्हणजे हे कोडे आम्हाला नंतर सुटले.

     पाऊसातून छत्री आणि बॅग सांभाळत घरी येणं म्हणजे माझ्यासाठी तारेवरची कसरत असते.   पण आमच्या कुहूची बॅग म्हणजे एखादं मिनी घर आहे.  हो खरंच, काय नसतं त्या बॅगेत म्हणून सांगू?  सुई दोऱ्या पासून पाणी, बिस्कीट, शुगर पावडर, मिरची पावडर ते अगदी मेडिकल किट पर्यंतच्या अनेक गोष्टी आणि महत्त्वाचं म्हणजे श्रद्धा आणि विश्वासाचं नातं असणारी 'उदी' त्यात अगदी नीटनेटके ठेवलेली असते. 

     परवाच्या दिवशी आमची कुहू घरी येत असताना तिने केलेला पराक्रम डोळे दिपवतील असाच होता. पावसाचे तांडव नृत्य, तिची बॅग, पिशवी, छत्री आणि सामसूम रस्ता ह्यातून मार्ग काढत येत असताना तिला एक अनोळखी वयस्क व्यक्ती दिसली. प्रथमदर्शनी तिने दुर्लक्ष करून पुढे निघाली. मात्र धाडकन होणाऱ्या आवाजाने तिच लक्ष वेधून घेतलं आणि धावत पळतच ती त्या वयस्क व्यक्तीच्या दिशेने धावली. त्यांना पडल्यामुळे लागलेला मार आणि वाहती जखम ह्यामुुुळे ग्लानी आली.   क्षणभरही न थांबता न घाबरता तिने त्यांना उचलून बसवले. आजोबांना ग्लानी येत असल्यामुळे प्रथम बॅगेत असणारे डेक्सट्रोज(शुगर पावडर) त्यांना खायला दिले.  इतक्यावरच न थांबता पाणी आणि बिस्कीट त्यांना खाऊ घातले.  नेहेमीचा तिच्या बॅगेत वास्तव्य करणारा मेडिकल किट बाहेर डोकावत असताना लागलीच त्याला हाताशी घेत तिने त्यांची जखम पुसून घेतली.  थोडंस त्यांना बरं वाटल्यावर त्यांच्याकडून घरच्यांचा नंबर घेऊन तिने त्यांच्याशी संपर्क करून सुखरूप त्यांच्या स्वाधीन केले. 

     घरी आल्या आल्या तिने आधी देवाला नमस्कार केला. आणि आम्हाला घडलेला प्रसंग अगदी शांतपणे सांगितला. तिचे ऐकताना आम्ही घरातले सर्वच आवक् होऊन तिला पाहतच बसलो.   तिच्या बॅगेला नेहमीच थट्टा मस्करीने चिडवत आम्ही खुदूखुदू हसायचो.  कुहू मात्र ह्या चिडवण्यावर कधीच रागवायची नाही, पण ती नेहमीच तिच्या मिनी बॅगेला कुरवाळत तिच्या जागी नीट ठेवायची.  आज हीच बॅग जीला आम्ही 'मिनी कपाट' म्हणून चिडवायचो, तीच अगदी रुबाबदारपणे अभिमानाने आमच्याकडे पाहताना भासत होती. 

     घडलेला प्रसंग आणि अशा बऱ्याच गोष्टीचे अनुभव आणि तिच्या मिनी बॅगेचे रहस्य आमच्यासमोर ती उलगडत होती.  ट्रेन, बस, कॉलेज, क्लास, मार्केट, अशा अनेक गोष्टीबाबत मिनीबॅगेची कमाल आम्ही निःशब्द होऊन ऐकत होतो.  बॅगेचे ओझे कधीही न वाटून घेणारी कुहू आणि कुहूसोबत तिच्या मिनी कपाटाने आज आम्हाला प्रॅक्टिकल शिकवण दिली होती. कुहू मधील एवढे धाडस, एवढी सतर्कता, एवढी संयमता, एवढी धीरता आणि तिच्यातले 'आत्मबल' पाहून आमच्यात संमिश्र आनंदाच्या, गोंधळाच्या, अभिमानाच्या लहरी उसळत होत्या.  आमची लहान असणारी कुहू एवढी मोठी झाली, कळलंच नाही. 

     खरंच, तिच्यातले अंतर्भूत गुण, स्वयंसिद्धता आणि कुठल्याही परिस्थितीतील बदलाला सामोरे जाण्याची सहजता ह्याची शिदोरी म्हणजे खरं तर जादूची झप्पी आहे.  आणि तिची ही 'जादूची झप्पी' तिची नानु 'आई' आहे.  हो, नानु आई. कुहूची नानु आई, खरं तर आईच ती, आपल्या सर्वांचीच.  स्मित हास्य, गोडवा, मधुरता, स्निग्धता, कोमलता, कणखरता, खंबीरता, सहजता अशा अनेक शब्दांनाही मर्यादा पडाव्यात अशी आल्हादिनी असणारी, आमच्या कुहूला लाभलेली 'आई', हे सर्व तिच्याच 'आत्मबल' संस्काराचे बीज आहे. 

     गोड, गोंडस, हसरी, प्रेमळ, मनमिळावू आणि तितकीच शिस्तप्रिय.  आमचं जाण-येणं किंवा पाहणं-भेटणं असलं तरी आमच्या कुहूला तिचा सहवास अधिक लाभला, खरं तर तिच्या पदरात ती खऱ्या अर्थाने फुलत आहे. कुहूला पाहताना एक गोष्ट नेहमीच जाणवते, "संस्काराचे बीज आपण लहानाचे मोठे कुठे आणि कोणासोबत होत असतो ह्यात नसते, तर आपण कोणाच्या सहवासात घडतो, राहतो, त्याचे अनुकरण करतो आणि ती गोष्ट जीवनात उतरवतो ह्यात असते."

     कुहूला ही शिदोरी मिळाली तिच्या नंदा आई कडून, आणि ह्या शिदोरीतून तिने आम्हालाही नकळत घट्ट पदराने बांधलं. खऱ्या अर्थाने आईची शिदोरी तिचा पदर तिची नाळ तिने जोडली आहेच, निरंतर नाविन्यपूर्णतेने रसरशलेला 'आत्मबल' पुष्पाचा हा 'खजिना' आम्हाला वारंवार लुटायचा आहे.   त्या शिदोरीत मनसोक्त विहार करत जीवन घडवताना सजवायचं आहे.  स्वतः फुलताना त्याचा सुगंध बहरताना अनुभवायचं आहे, भक्तिभाव चैतन्याचा ह्या अनिरुद्ध प्रेम सागरात चिंब भिजायचं आहे.

                                        आत्मबल पुष्प 19
                                        अनुप्रिया सावंत.

Sunday, 5 May 2019

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 5 - व्हेनेझुएला - लोकशाही विरुद्ध हुकूमशाही

     


     गेल्या काही महिन्यांमध्येही व्हेनेझुएला चलन मूल्याचे मूल्य इतके कमकुवत झाले आहे की चलनवाढ फक्त चालूच आहे आणि सामान्य व्हेनेझुएला कामगार अगदी मूलभूत वस्तूही घेऊ शकत नाही.  

     व्हेनेझुएलामध्ये सर्वार्धिक मोठे तेल साठे आहेत. पण असे असतानाही आज व्हेनेझुएला सर्वात वाईट आर्थिक संकटांचा सामना करत आहे.  थोडं मागे जाऊन ह्याचा ऐतिहासिक घडामोडीचा आढावा घेतला तर बऱ्याच गोष्टीचे मुळ लक्षात येते. 1990 च्या दशकातील उत्तरार्धात माजी अध्यक्ष असलेले ह्युगो चावेझ यांनी व्हेनेझुएलामध्ये तेल व्यवहाराद्वारे येत असलेल्या पैशामधून "मिझनेस" (Missions)म्हणून ओळखले जाणारे अनेक कार्यक्रमाअंतर्गत दारिद्र्य कमी करणे, असमानतेचा सामना करणे तसेच विनामूल्य आरोग्य सेवा प्रदान, मोफत शिक्षण व व्यक्तींना शिक्षक म्हणून रुजू होण्यासाठीच प्रशिक्षण सुरू केले.

     चावेझ यांनी ग्रामीण भागात या क्लिनिकमध्ये येऊन हजारोंनी क्युबाचे डॉक्टर आयात केले.  ह्यासाठीचा लागणारा पैसा तेल उत्पन्नातील घेतला जाऊ लागला. मात्र असे करत असताना पेट्रोलियमच्या किमतीतील झालेली लक्षणीय घट व्हेनेझुएला सरकारला भरून काढण्यात अक्षमता निर्माण झाली. त्यातच, व्हेनेझुएलाचे पेट्रोलियम कमीत कमी दरात सहयोगींना विकण्यास बांधील होते.  परिणामी उत्पन्न महसूल केवळ खर्च होत राहिल्याने पायाभूत सुविधांकडे सरकार लक्ष देण्यास अकार्यक्षम ठरत गेले. 

      ह्यावर उपाय म्हणून व्हेनेझुएला सरकारने अधिक पैसे छापून महसुलाची गरज असल्याचे उत्तर दिले. त्यामुळे चलनवाढीचा दरही वाढला, कारण चलन खरेदीच्या पैशात चलन वाढते. चावेझ आणि त्याचे उत्तराधिकारी निकोलस मदुरो यांनी मोठ्या चलनवाढीच्या बदलांमुळे या वाढत्या चलनवाढीला प्रतिसाद दिला.


     2008 मध्ये पहिला बदल झाला तेव्हा व्हेनेझुएला मानक बोलिव्हरपासून बॉलिव्हर फुएरटे (मजबूत) वर वळला तेव्हा जुने चलन 1,000 युनिट्सचे होते.  ऑगस्ट 2018 मध्ये व्हेनेझुएलाने पुन्हा चलनात बदल केले, यावेळी बॉलिव्हर सोबेरानो (सार्वभौम) सह मजबूत बोलिव्हरची जागा घेतली. ही चलन मूळ बॉलीव्हर्सच्या 10 दशलक्षांपेक्षा अधिक किमतीची आहे जी एक दशकापूर्वीपेक्षा किंचित जास्त होती.  (चलन बदल संदर्भातील माहिती गुगल वरून घेण्यात आली आहे.)  परंतु या चलन बदलांनी अजुनही काही मदत झाली नाही त्यामुळे परिस्थितीही नियंत्रणात आली नाही.

     ह्या सर्वांचा परिणाम थेट व्हेनेझुएला स्थायिक नागरिकांवर होत आहे. सरकारी सबसिडीशिवाय व्हेनेझुएलाचे लोक अन्न खाऊ शकत नाही.  औषधे महागले, बाहेरून वस्तूंचे आयात करण्यात सरकार अकार्यक्षमता दाखवते.


     दक्षिण अमेरिकेचा देश बऱ्याच वर्षांपासून खाली घसरत आहे.  राजकीय अपयशीपणामुळे हायपरिनफ्लॉवर, पावर कट आणि अन्न व औषधांची कमतरता वाढली आहे.  अलीकडील वर्षांत 30 दशलक्षांहून अधिक व्हेनेझुएलांनी देश सोडला आहे. आताचे अध्यक्ष निकोलस मदुरो यांना बाहेर काढण्यासाठी विरोधी पक्षाने केलेल्या वाढत्या प्रयत्नांमध्ये व्हेनेझुएलाचे राजकीय संकट उकळते आहे.  

     काही समस्या बर्याच काळापासून तशाच सुरू असतात. व्हेनेझुएलाचे आताचे मदुरो आणि त्यांचे पूर्वीचे राष्ट्राध्यक्ष ह्यूगो चावेझ आहेत, जे नागरिकांच्या सध्याच्या क्रोधाचे जास्त लक्ष्य आहेत.


     चावेझ यांचे समाजवादी धोरणे ज्यायोगे गरीबांना मदत करण्यास मदत केली गेली. उदाहरणार्थ, किंमत नियंत्रणे, पीठ, स्वयंपाक तेल आणि टॉयलेटरीजची किंमत कमी करून गरीबांना मूलभूत वस्तूंपेक्षा जास्त परवडण्याकरिता अल्प दरात उपलब्ध करून दिले. परंतु त्यामुळे या वस्तूंचे उत्पादन करणाऱ्या व्हेनेझुएला व्यावसायिकांना इथली गुंतवणूक यापुढे फायदेशीर वाटत नाही.


     वरील सर्व महिती ही व्हेनेझुएलाचा पूर्व व सद्य इतिहासाला जोडून आहे. मात्र चालू काळात व्हेनेझुएलाची ही परिस्थिती दिवसेंदिवस अनेक घडामोडींनी अधिकाधिक संतापजन्य होत आहे.

     मे महिन्यात व्हेनेझुएलात झालेल्या निवडणुकीत राष्ट्राध्यक्ष मदुरो यांनी गैरव्यवहार घडवून पुन्हा स्वतःलाच सहा वर्षांसाठी राष्ट्राध्यक्ष म्हणून घोषित केले होते. मदुरो यांच्या या निर्णयाचे लॅटिन अमेरिकेसह आंतरराष्ट्रीय स्तरावर तीव्र पडसाद उमटले होते. लॅटिन अमेरिकेतील देशांची संघटना असणार्‍या ‘लिमा’ व ‘ओएएस’ने मदुरो यांना यापुढे अधिकृत पातळीवर राष्ट्राध्यक्ष म्हणून मान्यता देणार नसल्याचा इशारा दिला. त्याचवेळी अमेरिकेनेही व्हेनेझुएलावर निर्बंध लादून राजवट बदलण्यासाठी अधिक आक्रमक कारवाईचे संकेत दिले. तरीही राष्ट्राध्यक्ष मदुरो ह्यांनी कशालाही ना जुमानता मित्र देश रशिया, चीन, इराण, क्युबा ह्यांच्या साहाय्याने आपली राजवट अधिकच सक्रिय केली आहे. 

  व्हेनेझुएलात निकोलस मदुरो यांच्या हुकुमशाहीविरोधात जनतेत तीव्र असंतोष असून अमेरिकेसह अनेक देशांनी त्यांचे नेतृत्त्व नाकारले आहे. त्याचवेळी दुसर्‍या बाजूला रशिया, चीन व क्युबासारखे देश व्हेनेझुएलाला मोठ्या प्रमाणात सहाय्य पुरवित असल्याचे समोर आले आहे.  या सहकार्यामुळेच मदुरो यांनी सत्ता राखण्यात यश मिळविल्याचे सांगण्यात येते. अमेरिकेने रशिया व चीनला यापूर्वीच व्हेनेझुएलातील हस्तक्षेप थांबविण्याचे इशारे दिले आहेत.

     व्हेनेझुएलात मदुरो यांच्या राजवटीवरील दडपण दिवसेंदिवस वाढत चालले असून त्यांना आंतरराष्ट्रीय स्तरावर असणारा पाठिंबाही कमी होत चालला आहे. रशिया, चीन, क्युबा, इराण यासारखे मोजके देश वगळले तर बहुतांश देशांनी व्हेनेझुएलातील मदुरो यांच्याशी असलेले संबंध तोडले आहेत. त्यामुळे व्हेनेझुएलातील परिस्थिती चिघळत चालली असून अन्नधान्य, औषधे, वीज यासारख्या मूलभूत घटकांची प्रचंड टंचाई निर्माण झाली आहे. 

व्हेनेझुएलांच्या आजूबाजूच्या जीवनातील सर्वात मोठी समस्या म्हणजे हायपरिफ्लेशन.  राजधानी कॅरॅकसमधील एक कप कॉफीच्या किमतीत गेल्या डिसेंबरच्या एक आठवड्याच्या तुलनेत दुप्पट 400 बॉलीव्हर्ड्स इतकी वाढ होती, तर आता दुधाची किंमत 4,500 बॉलीव्हर्ड्स आहे.


     युनायटेड नेशन्सच्या आकडेवारीनुसार, 2014 पासून आर्थिक संकटामुळे 30 दशलक्ष व्हेनेझुएलांनी देशाला सोडले आहे.  त्यापैकी बहुतेक जण शेजारच्या कोलंबियामध्ये पोहचले आहेत, तेथून काही इक्वेडोर, पेरू व चिली येथे जात आहेत तर इतर दक्षिण ब्राझीलमध्ये गेले आहेत. 

     व्हेनेझुएलामध्ये किमान वेतन 18,000 बॉलीव्हर्स आहे, याचा अर्थ असा आहे की दुधाचे एक लिटर (वर दर्शविलेले) व्हेनेझुएलाला मासिक वेतन एक चतुर्थांश खर्च होऊ शकते.

     व्हेनेझुएला नागरिकांचे सरकारबद्दलचे म्हणणे आहे की, त्यांनी आम्हाला एक खराब दर्जा दिला, अनेक व्यावसायिक संधी मिळण्यापासून रोखले आणि त्याचबबरोबर त्यांनी व्हेनेझुएलाला पुढाकार दिला नाही तर सामाजिक, आर्थिक, औद्योगिक, शैक्षणिक, विद्यापीठ, सर्व गोष्टींमध्ये मागे पाडला आहे.

     ह्या सर्व घटनेच्या पार्श्वभूमीवर, "व्हेनेझुएलाच्या राज्यघटनेने मला राष्ट्राध्यक्षपदाची सूत्रे हाती घेण्याचे अधिकार दिले आहेत, फक्त मला जनतेच्या पाठिंब्याची गरज आहे", अशा शब्दात व्हेनेझुएलातील विरोधी आघाडीचे नेते ‘जुआन गैदो’ यांनी देशात लोकशाहीवादी बंड घडविण्याचे संकेत दिले. व्हेनेझुएलात गैरमार्गाने पुन्हा राष्ट्राध्यक्षपदी आलेल्या निकोलस मदुरो यांच्याविरोधात उघड बंडाचे आव्हान देण्याची ही पहिलीच वेळ आहे. 

        लॅटिन अमेरिकेतील तब्बल १७ देशांनी मदुरो यांची राजवट स्वीकारण्यास नकार दिला असून ‘ऑर्गनायझेशन ऑफ अमेरिकन स्टेट्स’ या संघटनेने उघडपणे विरोधी आघाडीचे नेते ‘जुआन गैदो’ यांना अंतरिम राष्ट्राध्यक्ष म्हणून मान्यता देण्याची घोषणा केली आहे.

ह्या संदर्भात सविस्तरपणे वाचण्यासाठी:
वेबसाईट   - http://worldwarthird.com

ट्विटर      - @ww3Info , @NewscastGlobal


फेसबुक - Third World War, Newscast Pratyaksha

     व्हेनेझुएलाची आर्थिक स्थिरता पुनर्संचयित करण्यासाठी एक पूर्णपणे नवीन प्रणाली आवश्यक आहे; या क्षणी तेथे असलेल्या सिस्टममध्ये हे होणार नाही.   हे जाणून, संयुक्त राष्ट्राच्या उच्चायुक्त कार्यालयाने असे आरोप केले आहे की व्हेनेझुएला संयुक्त राष्ट्र मानवाधिकार आंतरराष्ट्रीय कराराच्या मानकांचे पालन करण्यास अयशस्वी ठरला आहे. 

     ह्यासर्व घडामोडींमुळे बाहेरचे जग व्हेनेझुएलाच्या आत असलेल्या समस्यांकडे लक्ष वेधून घेत आहे.  एकंदरीत युद्धजन्य स्थितीतील व्हेनेझुएलाशी मैत्रीपूर्ण संबंध असलेल्या रशिया, इराण, क्युबा आणि चीनसारख्या राष्ट्रांसह, व्हेनेझुएलाची राजकीय आणि आर्थिक अस्थिरता त्यांना देखील प्रभावित करणार ही वास्तविकता आहे.

     शांतता व स्थैर्य हे देश व देशाचे नागरिक ह्या दोघांनाही लाभणे महत्वाचे असते.  प्रत्येक देश स्वतःच्या प्रगतीसाठी झटत असतो.  देशासंबंधित घेतले जाणारे निर्णय हे त्या देशासमवेतच नागरिकांसाठी देखील तितकेच महत्वाचे असते.  देशातील निर्णायक बदलामुळे देशातील धार्मिक, आर्थिक व राजकीय परिस्थिती त्यानुसार प्रभावित होत राहते आणि हा प्रभाव प्रत्येक देशांवरही त्यानुसार होणारा असतोच.  कारण... Third World War has been started...

                                 - अनुप्रिया सावंत.

मागे पहा

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 1 - सायबर हल्ला

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 2 - ब्लॅक मॅजिक

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 3- दहशतवाद व कट्टरपंथीय

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 4 - गिलेट्स ज्यून्स " / Yellow Vest

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 6 - जागतिक महामारी (Pandemic - COVID-19)

Wednesday, 20 February 2019

शिदोरी - 'आत्मबल - आईचा पदर'



     प्रत्येक लेकीला आईचा पदर हा हवाहवासा असतो. मनातलं दुखणं खुपण त्या पदराशी जोडून भावनांना मोकळी वाट करून देत असतं. प्रत्येक वेळी हा पदर हवा तेव्हा मिळतोच असे नाही. लग्न झाल्यानंतर ह्या पदराची लेकींना खूपच आठवण होत असते. त्या मायेची ऊब प्रत्येकीला हवीहवीशी वाटत असते. 

     नोकरी करणारी असो किंवा होम मेकर लेक असो; घर, मुले, कुटुंब ह्या सगळ्याच जबाबदारीत ती गुंतून जात असते. तरीही मायेच्या उबेची संध्याकाळ तिला नेहमी हवीहवीशीच असते.  स्त्री म्हणून मुलगी, बहीण, बायको, वहिनी, नणंद, आई, आज्जी ह्या कुठल्याही नात्यातील जबाबदारी पार पाडत असली तरी आईचा पदर तिच्यासाठी मखमलीची शाल, वास्तल्याची मऊ ऊब बनत असते.

     फास्ट लाईफ स्टाईलमध्ये अनेक नाती मागे पडतात. काही सोडून जातात, काही रागावतात, काही थांबतात तर काही तोडून जातात.  अनेक जबाबदारी पेलावत असताना कालांतराने नात्यांतील ओढही कमी होत जाते.   अबाधित असते ती एकच ओढ... 'आईचा पदर'.

     जीवनात अनेक अडचणी येतात-जातात, त्यावर अनेक जणी मात करतात, काही शिकतात काही सावरतात तर काही धडपडतात. ह्या सगळ्यात स्वाभिमान, अभिमान आणि आत्मविश्वास कळत नकळत कमी होत जातो.  अचानक काही जबाबदारीने खचूनही जातो. वेळेच्या पाठी पळताना कुटुंबाची काळजी घेताना स्वत्वाची जाणीवच मागे पडत राहते. जेव्हा जाणीव होते तेव्हा हक्काची व्यक्ती समोर असतेच असे नाही.  कुणाशी संवाद साधून मन मोकळे होईलच किंवा होतेच असे नाही.  मात्र आईचा पदर ह्या सगळ्याला अपवादच ठरत असतो,  नाही का?

     प्रत्येक लेकीला आपल्या आईकडून हौस मौज करून घ्यायला आवडतेच.   ह्यासाठी वयाचे मोज माप कधी असूच शकत नाही. माहेरहुन सासरी निघताना आई तिच्या लेकीची खण नाराळाने ओटी भरते. माझी नंदाई मात्र तिच्या प्रत्येक लेकीची ओटी भरते ते अनेकानेक संपन्न परिपूर्ण गोष्टींनी, तिच्या विशाल मायेच्या पदराने.

     धावपळीच्या जीवनात अनेक अडचणी येतात, संकटे उभी राहतात, आव्हाने असतात. ह्याला तोंड देताना अनेकदा मार्गही संपल्यासारखे वाटते. पण मायेने विचारपूस करणारा आवाज आणि तिचा पदर सोबत असला की दहा हत्तीचे बळ अंगात आल्यासारखी वीरश्री अनुभवायला मिळते. खरंच! माझ्यासाठी माझ्या आईचा माझ्या नंदाईचा पदर मला 'वीरश्री' देते. 

     आयुष्यात मागे वळून पाहताना आजची मी आणि पूर्वीची मी ह्यात स्वतःलाच अनेक पैलू पाहायला मिळतात.  राहून गेलेल्या गोष्टी, सुटलेल्या गोष्टी, हव्या असणाऱ्या गोष्टी आणि आवश्यक त्या महत्वाच्या गोष्टी ह्यांना उत्तमरित्या गुंफणारे नाथसंविध् आयुष्याला मिळाले, ते सद्गुरू कृपेने!  नाथसंविध्.


पिपासा 3 अभंगातल्या ह्या ओळी मनाला अधिकच स्पर्शून जातात.

शोधत होतो काय नक्की
तेही कधी कळले नाही
मनातली आकृती माझ्या
स्पष्ट कधी झाली नाही 


    मात्र ह्या अनिरुद्धच्या प्रेमाचा नंदाईच्या पदराचा तिच्या शब्दांचा तिच्या प्रेमाचा स्पर्श झाला आणि....


नूरली नशिबाची लढाई
क्लेश कष्ट सारे सरले
अनंत श्रमे न मिळे ते 
बापू कृपे जवळी आले.


     आईने तिच्या लेकीला नुसतंच घडवलं नाही तर जीवन सजवायला शिकवलं.  एका टोकापासून दुसऱ्या टोकापर्यंतच्या बदलांना सहज सामोरे जाण्याचे बळ ह्या आईच्या पदराने दिले.  ही सहजता आईच्या ह्या शिदोरीने दिली. माहेरपणाचे सुख, आनंद, धम्माल, मज्जा, मस्ती आणि हक्काची कधीही न सोडून जाणारी मैत्रीण ह्या आत्मबलने दिली.  चारचौघात वावरण्याची सहजता, आत्मविश्वास ह्या पदरातून मिळाला.   हा पदर म्हणजे आनंदाची खाण आहे.  जितका लुटू तितका तो वाढतच राहतो.  जादू आहे आणि जादूची झप्पी पण ह्या 'आत्मबल' क्लासमध्ये आहे. नंदाईच्या पदरात लपलेली, भरभरून आनंद, समाधान आणि तृप्तीचे ढेकर देणारी एकमेव अद्वितीय असे, जिचे वर्णन शब्दात करताच येऊ शकत नाही, कारण ते अनुभवण्यासाठीच असते.  तिच्या लेकीच्या हक्काचे माहेरपण आणि माहेरपणाचे अनेकानेक हितगुज.

    तिच्या लेकींसाठी हे सर्व करत असताना, तिला घडवत असताना ही माय ना कधी दमत नाही कधी थकत.  हिच्या चेहऱ्यावर नेहमीच स्मित झळकत असते.  लेकीसाठी अगदी धावत पळत येत असते.  स्वतःचे कितीही बिझी शेड्युल असले तर लेकींच्या प्रेमापोटी ही प्रत्येक क्लासला हजर असते ते तिच्या लेकीची नानाविध संपन्न गोष्टींनी स्वतःच्या पदराने ओटी भरण्यासाठी.  स्वतःचे घर सांभाळून इतरही अनेक जबाबदाऱ्या ही लीलया पार पाडत असते.  स्वतः प्रत्यक्ष करते आणि लेकींनाही तसं घडवते.  हिला कधी आराम करताना आम्ही खरंच पाहिलेच नाही.  आराम हिला माहीतच नाही.  तिच्या शिदोरीतून तिने आम्हाला स्वतःसारखे ऍक्टिव्ह राहायलाच शिकवले.  आज आम्ही जे काही आहोत, करतोय आणि आत्मबल क्लासमधून अनंतपटीने जो खजिना लुटला, अनुभवला, साजरा केला, आणि जीवनात उतरवला त्याचे सर्वच श्रेय माझ्या आईचे, तिच्या पदराचे आणि आत्मबलच्या शिदोरीचे आहे.   

     मला लाभलेल्या प्रत्येक गोष्टी मोठ्या आई चरणी अर्पण करते.  आणि आम्हा सगळ्याच लेकींसाठी नंदाईचा हा पदर सतत अधिक घट्ट पकडण्याचे नाथसंविध् अनिरुद्धा चरणी आम्ही वारंवार मागतो.  आम्ही सर्वच खुप भाग्यवान आहोत.

जय जगदंब जय दुर्गे!

     आयुष्यातला हा आत्मबदल ज्या स्त्रीला प्रत्यक्ष अनुभवायचा असेल, हिच्या मायेची ऊब अनुभवायची असेल, हिच्या पदरात सुखाची, आनंदाची, विसावाची, शांतीची, समाधानाची, प्रेमाची, कर्तृत्वाची, अभिमानाची, स्वाभिमानाची आणि आत्मविश्वासाची झेप घ्यायची असेल तर 'आत्मबल' हा आईचा पदराचा विशाल किनारा आहे जो अनिरुद्ध प्रेमसागरात ह्या भक्तिभाव चैतन्याच्या झऱ्यात मनसोक्त चिंब भिजवतो. 

     आत्मबल हा एक असा सेतू आहे जो आत्मबल ते आत्मबदल घडवणारा प्रत्येक स्त्रीला परिपूर्ण बनवून त्यांच्यासह त्यांच्या कुटुंबाचे आनंदवन करणारा सुगंध आहे. नंदाईच्या प्रत्येक क्षणाच्या मेहनतीचा, अपार कष्टाचा, विशाल प्रेमाचा आणि कणखर व्यक्तिमत्वाचा एकमेव अद्वितीय असा वृक्ष आहे जो भक्तीभावचैतन्याच्या सुगंधाने निरंतर बहरत राहतो. आणि ह्याचा अनुभव आत्मबल अनुभवलेल्या प्रत्येक लेकीसह तिच्या कुटुंबालाही येत असतो.

    अबलाची सबला करण्याची ताकद ह्या माझ्या नंदाईत आहे. सुकणाऱ्या रोपट्याला, खुंटलेल्या प्रगतीला, आटत चाललेल्या नदीला प्रवाहित करत, फुलवून ताजेतवान, आनंदी, समाधानी, सुगंधित करणारी सोबतच जीवन आनंदानी समृद्ध करणारी माझ्या डॅडाची नंदाई माझी ही आई आल्हादिनी आहे.

    प्रत्येक मुलीला नेहमीच डॅडसारखं रहायला आवडतं. मुलीचे पहिले प्रेम तिच्या डॅडवर अधिक असते. असे असले तरी मात्र ह्या प्रेमासाठी लेकीला डॅडसारखे बनवण्यासाठीची अफाट मेहनत, कष्ट, शिस्त, आणि कणखरता ह्याचे भक्कम पाठबळ हे आईचेच असते.   ही किमया ही जादू तिने तिच्या पदराने भरलेल्या ओटीचीच असते.  हे अनुभवायला 'आत्मबल' ची शिदोरी प्रत्येक लेकीकडे असायलाच हवी.   ह्या पदराची जादू आईची शिदोरी प्रत्येक लेकीने अनुभवायलाच हवी.

                     अनुप्रिया आदित्य सावंत.
                     पुष्प 19

Thursday, 6 December 2018

शिदोरी - दोन सुयांची


     थंडीच्या वातावरणातील संध्याकाळचा गारवा मनाला एकदम प्रफुल्लीत करतंय ना! सोबत वाफाळता चहा आणि चवीला कांदा भजी हे समीकरण तर मला ऑल टाईम भन्नाट वाटतं. काय वाटतं? कधी थकली, दमली, उल्हासित असली किंवा अगदी चिडलेली जरी असली तरी चहाशी मी कधीच रुसत नाही. निवांतपणे तर ह्याची माझी जास्तच गट्टी जमते. चहा व त्याची वाफाळती वाफ जणू अस्पष्ट धुकचं भासतात, जे मला माझ्या मनाच्या गावी अलगद घेऊन जातात.

     माझी आई, मी व चहा ह्या तीन गोष्टी एकत्र आल्या की गप्पांना अगदी उधाण येतं. खासकरून थंडीच्या ह्या दिवसात मला आईच्या खास दोन सखी आवर्जून आठवतात.
हो, माझ्या आईच्या दोन खास आवडत्या सख्या आहेत. त्या आईच्या आवडत्या आहेत, की आई त्यांच्या आवडती, हे माझ्यासाठी एक गमतीशीर विधान आहे. ह्या दोन सख्या म्हणजे दोन सुया/निडल्स. आश्चर्य वाटलं ना! हो खरच. 

     ह्या निडल्सने ती जेव्हा तिच्या बाळांसाठी स्वेटर विणते तेव्हा तिला जो आनंद होत असतो, तो पाहणं हा माझा छंद आहे. हा छंद जोपासणं माझा ध्यास आहे.  ह्या दोन निडल्सची गोष्ट ऐकताना मन पूर्ण हरखुन जातं.  अफाट प्रेम, वात्सल्य, करूणा ह्यांचे मूर्तिमंत रुप असणारी ही माझी आई तिच्या लेकीची ओटी भरताना तिची शिदोरी जोडत असते, ते तिच्या प्रत्यक्ष कृतीनेच.

     आपण आपल्या बाळासाठी त्याला थंडी वाजू नये म्हणून कानटोपी, हातमोजे, स्वेटर हे घालून छान कव्हर करतो ना! मात्र अशी बाळं ज्यांना थंडी वाजते पण अंगावर घ्यायला चादरही नसते, घालायला स्वेटर नसतो, ना कान झाकायला रुमाल.  मग अशा बाळाची काळजी कोण करत असतं?  ही माझी आई मात्र हे करत असते आणि करवूनही सहज घेते.  ना कधी दमत, ना थकत, ना थांबत, ही फक्त कष्ट करत असते. तेही Unstoppable. Yes!

     आईच्या पदरात लपण्याची, खेळण्याची मज्जा वेगळीच असते ना! ह्याच पदराने जेव्हा ती लेकीची ओटी भरते तेव्हा मुलगी तीची शिकवण शिदोरी रुपी जपत असते.  हो ना!

   आपण प्रत्येक जण काही ना काही कामात अडकलेलो असतो.  रस्त्याने जाताना येताना आपल्याला अनेक गोष्टी दिसत असतात, जाणवत असतात.  मात्र काही गोष्टीबद्दल आपण अनभिज्ञ असतो, तर काही गोष्टी आपल्याला माहीत असून पण त्यासाठी काही करता येत नसतं. 

     रस्त्यावर आपल्याला अनेक लहान बाळ किंवा वृद्ध वयस्क स्त्री पुरुष दिसतात.   ज्यांना अंगावर नीट कपडेही नसतात. मग थंडीपासून संरक्षण करताना त्यांची तारेवरची कसरत होते. मुंबईची थंडी आणि गावाकडची थंडी ह्यात तर जमीन अस्मानचा फरक. तुटपुंज्या पगारावर घर खर्च चालवताना अनेक कुटुंब अनेक गोष्टींचा सामना करत असतात.  

     मग आशा ह्या बाळांना, कुटुंबांना आपल्या इथून स्वेटर विकत घेऊन देऊयात का? आई हे सांगत असताना आईचं बोलणं मध्येच थांबवत माझा प्रश्न मी आईला विचारला.

    जगात कुठलीच गोष्ट फुकट मिळत नाही ही माझ्या आईची शिकवण आहे.  प्रत्येक गोष्ट कष्ट करून घ्यायची असते आणि मग त्याचे रसाळ फळही आपल्याला परमेश्वर तितकेच गोड देतो.  हा माझ्या आईचा ठाम विश्वास. आईच्या हातात नेहमीच विणण्याचे निडल्स असायचे, ज्याने ती स्वेटर बनवायची.  तिला आम्ही सर्वच नेहमी सांगायचो, अगं आई आपण विकत घेऊन देऊयात ना!  कशाला स्वतःचा वेळ घालवतेस, तेवढा आराम मिळेल तुला. उगाच ते निडल्स आणायला दुकानात जायचं पुन्हा तासनतास विणत राहायचं,  हात किती दुखतात त्याने. पण आई आम्हाला फक्त छान स्माईल द्यायची. त्या हसण्यात वेगळीच प्रसन्नता लाभयची. 

    जस जसे मोठे होत गेलो तशी आईची शिकवण फुलत गेली.   हळूच स्मित हास्य करत आई आम्हाला ह्या निडल्सची गोष्ट त्याचे महत्व शिदोरी रूपाने द्यायला लागली. घरची, ऑफिसची, बाहेरची कामे तसेच कुटुंबाची जबाबदारी सांभाळूनही तिचं निडल्स वरचं प्रेम कधीही कमी झालं नाही.  आणि तिच्या सवयीने ते प्रेम तिने आमच्याही ओटीत द्यायला सुरुवात केली.  आणि आम्ही कधी त्यात रमलो ते कळलंच नाही.

     आईच्या दोन सख्या म्हणजे ह्या दोन निडल्स 'भक्ती' व 'सेवा' ह्याचे प्रतिक आहेत.   कालांतराने हळु हळू हयाचेे स्ववरुपही कळत गेले.  आई हेे स्वेटर 'कोल्हापूर मेडिकल कॅम्प' मधील तिच्या बाळांना देण्यासाठी करत असते.  तिची बाळं हे स्वेटर घेताना व ते घालताना त्यांना जितका आनंद होतो, त्याच्यापेक्षा अधिक आनंद ह्या माऊलीला होताना पाहताना भान हरपून जाते.  आपल्या आईला असं आनंदात पाहणं हे प्रत्येक बाळाला हवंहवंसच असतं ना!  तो आनंद, तो उत्साह जेव्हा आपल्या आईकडूनच आपल्याकडे येतो तेव्हा खरच मनाला 'भक्तिभाव चैतन्य' लाभल्या सारखं वाटतं. खरंच!

     आई नेहमी सांगते, आपण जेव्हा ह्या दोन निडल्स घेऊन स्वेटर विणतो तेव्हा आपण 'भक्ती' आणि 'सेवा' ह्या परमेश्वराच्या आवडत्या गुणांना जोपासत असतो. आणि ह्यातून आपला सर्वांगीण विकास होत असतो. 


हल्ली धावपळीच्या जीवनात मनाला शांतता फार कमी मिळते. जरा मोकळा वेळ भेटला की असं वाटतं सगळं सोडून आईच्या पदराखाली लहान होऊन मनसोक्त बागडावं, तिची शिदोरी अनुभवावी. हा चहा, कसा मस्त आईच्या शिदोरीची सफर घडवून आणतो ना! माझ्या विचारांची तंद्री भंग करता नेमका फोन खाणाणला. इंकमिंग कॉल... आईsss!....
काय म्हणताहेत माझ्या दोन्ही सख्या? हाहा...

     जणू तिला बसल्या जागीच कळालं माझ्या मनातले विचार. आईच ना ती. आपल्या लेकीच्या मनातले कळणार नाही, असं कसं होईल?

     सेवा आणि भक्ती हे संसारातून परमार्थ करताना कसे साधायचे? ह्याचा मार्ग मला माझ्या आईने ह्या दोन निडलच्या साहाय्याने ओटी स्वरूपात दिल्या.   तिची ही शिदोरी तिच्या प्रत्येक बाळांसाठी आहे.   निःस्वार्थ प्रेम, निःस्वार्थ भक्ती आणि निःस्वार्थ सेवा परमेश्वराला अतिशय प्रिय आहेत.  आणि ही गोष्ट माझी आई तिच्या लेकींकडून अगदी सहज करून घेते.  तिची अपेक्षा , ईच्छा एकच आपल्या लेकीचं चांगलं व्हावं.   लेकींच्या संसाराची वेल फुलवताना भक्ती व सेवा घडवून तिचा प्रपंच सुखात करण्यासाठी माझी आई तत्पर असते.  ही तिच्या दोन सख्यांच्या साहाय्याने येणाऱ्या संकटातील काटे अगदी सहजच बाजूला काढते.  माझी आई आहेच सॉलिड, सेवेला भक्तीची जोड देऊन आयुष्यात भक्तिभाव चैतन्य निर्माण करणारी.  अशी सेवा, ज्याने.....
        जन्म माझा व्यर्थ ना हो मृत्यु लागो सार्थकी ।

     सद्‌गुरु श्रीअनिरुद्धांच्या मार्गदर्शनाखाली ‘अहिल्या संघा’ तर्फे ‘वात्सल्याची ऊब’ हा उपक्रम राबविण्यात येतो.  ज्या स्त्री श्रद्धावानांना स्वेटर्सचे विणकाम करण्याची इच्छा आहे, अशा स्त्रियांना अहिल्या संघातर्फे विनामूल्य विणकामाचे प्रशिक्षण दिले जाते.

अधिक माहितीसाठी खालील संकेतस्थळ/ वेबसाईटला भेट द्या:
https://aniruddhafoundation.com/compassion-vatsalyachi-oob/

                           - अनुप्रिया सावंत.

Tuesday, 4 December 2018

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 4 - गिलेट्स ज्यून्स " / Yellow Vest


     सरकारने आखलेल्या धोरणांचा आपल्याला राग आला किंवा निषेध करायचा झाला तर आपण आंदोलने उभारतो. लहानांपासून मोठ्यांपर्यंत सर्वांनाच हा शब्द जवळजवळ माहीतच आहे. निषेध शांततेत होतो किंवा एखादया मैदानात सभा भरवून भाषणे केली जातात. मात्र ह्याचे स्वरूप तीव्र झाल्यास सर्वच नागरिकांना परिणामी त्या राष्ट्रालाही धोकादायक ठरते.

     भारतात 1993 ला झालेली दंगल व त्याचे स्वरूप बऱ्याच जणांनी पाहिले, अनुभवले. सरकारच्या धोरणेतील बदल जनसामान्यांनाही बदलवत असतोच.

     आपण भारतात राहत असलो तरी दुसऱ्या देशातील बदल आपल्या देशातही जाणवतो.  ह्याचे सोपे उदाहरण सांगायचे  झाले तर, देशातील आयात निर्यात वस्तूंबाबतचे करवाढ. कर वाढले की ते एकाच गोष्टीवर वाढले जातात असं कधीच होऊ शकत नाही.  प्रत्येक गोष्टींवर त्याचा परिणाम होताना आपण अनुभवतो.  दुधाचा भाव वाढला की टपरी वरील चहाचा भाव सुद्धा वधारतो.  मग तर  हॉटेलची गोष्टच वेगळी.

    बऱ्याचदा मिडल क्लास कुटुंबाचे गणित सुद्धा ह्या बदलाने बदलत जातात.  तर मग त्यापेक्षा कमी उत्पन्न असलेल्या गटांचे प्रश्नच दबले जातात. आमच्याकडे दूध विक्रेत्याने प्रत्येक लिटरमागे 2 रुपये वाढवले.  कारण ऐकून हसावं की रडावं हेच कळाले नाही.  म्हणतो कसा, क्या करे, पेट्रोल बढ गया इसलीये दूध का भाव भी बढ गया| आता सायकल वरून दूध विकताना पेट्रोल कसं खर्च होत, हे गणित काही केल्या सुटायला वेळच लागला.  सामान्य प्रश्न वाटला तरी प्रत्यक्षात त्याचा आवक खूपच मोठा आहे.

    सामान्य जनता अगदी दररोजच्या कमी अधिक बदलला सहज सामावून घेत असते.  मात्र जेव्हा हे बदल तीव्र स्वरूप घेतात तेव्हा मात्र अल्प उत्पन्न गटापासून उच्च उत्पन्न असणाऱ्या सर्वांनाच ह्याचा त्रास हा होतोच आणि त्याची परिणामीकता निषेधात होते.  हा निषेध शांत करणं हे सरकारचेच काम आहे, असं आपण सहज बोलतो ना!  पण तुम्हाला काय वाटतं... आपली जबाबदारी झटकून आपण थांबतो का?

    जागतिक घडामोडी पाहिल्या की आपण खरंच भारतात किती सुरक्षित आहोत ह्याची पदोपदी जाणीव होते.  आज फ्रान्समध्ये सुरू असलेल्या आंदोलनाविषयी खूपच कमी जणांना माहित असावं. किंवा तो आपला भाग नाही, आपल्याला काय त्याचं... असही सहज म्हणतो ना आपण.

     जागतिक युद्ध हे प्रत्येक देशाला प्रत्यक्ष किंवा अप्रत्यक्ष प्रभावित करित असते.  हे युद्ध फक्त त्या देशांपुरतेच मर्यादित नाही राहू शकत.  कारण त्याचा विस्तार इतक्या प्रचंड वेगाने होत असतो की त्याची झळ बसल्यावर आपल्याला जाणीव व्हायला चालू होते.   फ्रांसमध्ये चालू असलेली चळवळ ही अशीच सामान्य नागरिकांपासून ते अगदी उच्चशिक्षित ते उच्चवर्ग ह्या सगळ्याच लोकांना घेऊन उभी आहे.  ह्याचे कारण(?)... वाढते इंधन कर.  ह्या चळवळीने इतके आक्रमक स्वरूप घेतले आहे की त्याला हिंसेचे रूप प्राप्त झाले आहे. 

     'गिलेट्स ज्यून्स' (पिवळे वेस्ट्स ) असे ह्या चळवळीचे नाव ठेवले गेले आहे. चळवळीत सहभागी लोकांनी पिवळे जॅकेट्स वापरून सरकारच्या निषेधार्थ रस्त्यावर उतरले आहेत.

     विरोधक हे फ्रान्समधील शहरे आणि ग्रामीण भागांमधून आले आहेत आणि त्यात अनेक महिला व एकल माता आहेत. बहुतेक निदर्शकांना नोकऱ्या आहेत, त्यात सचिव, आयटी कर्मचारी, कारखाने कामगार, वितरण कर्मचारी आणि देखभाल कर्मचारी यांचाही समावेश आहे.  विरोधकांचे म्हणणे आहे की , त्यांचे कमी उत्पन्न असल्यामुळे त्यांना बेसिक गरजा भागावणेही कठीण आहे.  काही जण म्हणतात आम्हाला खूप सावधपणे आमचं आयुष्य जगावं लागतं, जीवनातल्या सुखसोयी कमी होत चालल्या आहेत, परिणामी हॉटेल मध्ये जाण सुद्धा परवडत नाही.   काही आंदोलककारक म्हणतात की, आमचा पैसा इतका अपुरा आहे की आम्हाला आमच्या पालकांना घेऊन नर्सिंग होम किंवा धर्मदायमध्ये जावं लागतं. परिणामी ह्या सगळ्याच भावनांचा उद्रेक म्हणजे ही चळवळ.

     मॅक्रोनच्या (फ्रांस) सरकारने अनेक हवामान बदल-संबंधित इंधन कर लागू केले आहेत.  जानेवारीत आणखी एक पाऊल टाकणे समाविष्ट आहे.  मॅक्रॉन म्हणतात की, हे कर म्हणजे ड्रायव्हर्सला पर्यावरण-अनुकूल मॉडेलसाठी डिझेल-इंधन चालविणारे वाहन बदलविण्यास प्रोत्साहित करणे.  परंतु, अनेक मध्यमवर्गीय फ्रेंच नागरिकांना ही लूट वाटते.   ह्यासाठी जवळजवळ 75 हजारापेक्षा अधिक निदर्शक रस्त्यावर उतरले आहेत.   विशेष म्हणजे ह्या चळवळीचा एकही सिंगल लीडर नाही(?) असे सांगितले जात आहे.  नोव्हेंबर आठवड्याच्या अखेरीस फ्रान्सच्या राजधानीच्या रस्त्यावर हजारो लोकांनी दंगली केल्या, त्यापैकी अनेकांनी कार चालवताना पिवळ्या पिशव्या लावल्या.

     2015 च्या पॅरिस वातावरणाच्या करारा अंतर्गत निर्धारित लक्ष्य पूर्ण करण्यासाठी इंधनवाढ हा फ्रान्सच्या प्रयत्नांचा एक भाग आहे.  निवडून आल्यावर मार्कोनने पर्यावरणला प्राथमिकता देण्याचे वचन दिले होते, परंतु त्याच्या कर धोरणामुळे मध्यमवर्गीयातील बऱ्याच लोकांना वेगळे केले गेले. आणि त्याचे एकंदरीत परिणाम म्हणजे ही हिसंक झालेली चळवळ.

     फ्रान्स हा एक प्रजासत्ताक लोकप्रिय देश आहे, मात्र आज त्याची लोकप्रियता हिंसाचारात परावर्तित झाली आहे.  अतिशय घृणास्पद विध्वंस इथे चालू आहे.   जाणकारांचे म्हणणे आहे की ह्या लढाईत हिंसकता, निषेध, दंगली, विद्रोह हे अगदी गृहयुद्धापेक्षाही पुढे गेले आहे. आणि ह्यात काही कट्टरपंथीय आपले उद्दिष्ट साध्य करून घेत आहेत.
ह्या संदर्भात सविस्तरपणे वाचण्यासाठी खालील लिंक पहा:
वेबसाईट   - http://worldwarthird.com

ट्विटर      - @ww3Info , @NewscastGlobal

फेसबुक - Third World War, Newscast Pratyaksha

     आज आपण अभिमानास्पद अशा विशाल भारतात राहतो. आपला भारत देश महासत्ताकतेकडे यशस्वी वाटचाल करत आहे. इतर देशांशी आपले अनेक करार होत आहेत, वाढत आहेत. प्रत्यक्ष अप्रत्यक्ष आपण त्या देशांशी जोडले जात आहोत.  ह्यावरून आपल्या लक्षात ह्या गोष्टी यायला हव्यात की चालू घडामोडींबद्दल आपण सुज्ञ नागरिक म्हणून कशाप्रकारे जागृत राहायला हवं.

     वरवर जरी हे आंदोलन किंवा चळवळ आक्रमकता व नागरिकांचे रोष वाटत असले तरी प्रत्यक्षात ह्या गोष्टी तिसऱ्या महायुद्धाला आव्हान देणाऱ्या आहेत.  कदाचित 'न्यू वर्ल्ड ऑर्डर' षडयंत्राचा एक भागही असू शकतो.   कारण... Third World War has been started...

                                - अनुप्रिया सावंत.

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 1 - सायबर हल्ला

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 2 - ब्लॅक मॅजिक

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 3- दहशतवाद व कट्टरपंथीय

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 5 - व्हेनेझुएला - लोकशाही विरुद्ध हुकूमशाही

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 6 - जागतिक महामारी (Pandemic - COVID-19)

Monday, 3 December 2018

थर्ड वर्ल्ड वॉर - 3- दहशतवाद व कट्टरपंथीय


    


     'दहशतवाद व कट्टरपंथीयांपासून साऱ्या जगाला धोका' ही 'दैनिक प्रत्यक्ष' वृत्तपत्रातील बातमी वाचण्यात आली.  'दहशतवाद व कट्टरवादी यापासून साऱ्या जगाला मोठा धोका संभवतो.  म्हणूनच या धोक्याच्या विरोधात साऱ्या जगाने एकजुटीने कारवाई करायला हवी', असे आपल्या भारताचे पंतप्रधान श्री. नरेंद्र मोदी ह्यांनी आवाहन केले आहे.  दहशतवाद आणि कट्टरवाद या जगासमोरील सर्वात मोठ्या समस्या आहेत. 

     भीती व दहशत निर्माण करण्याच्या हेतूने हिंसात्मक गुन्हेगारी दहशतवादींकडून घडवून आणली जाते. राजकीय हेतूने प्रेरित असलेले हे दहशतवादी संघटित, नियोजित व हिंसात्मक कृती घडवून आणतात.  लोकांच्या धर्मभावना भडकवून राजकारण व धर्माच्या हट्टाहासासाठी खेळी खेळल्या जातात.  ह्याचा ज्वलंत इतिहास म्हणजे पाकिस्तानचे धार्मिक युद्ध व काश्मिरी पंडितांचा बळी.  उठाव आणि दंगली ह्यातून कट्टरपंथीय त्यांची भूमिका(?) वरचढ ठरवतात. आज कट्टरपंथी हे समाजावर वरचढ झालेले आहेत. 

    ह्याविरोधी आवाज उठवणे महत्वाचे झाले आहे.  गेल्यावर्षी सुरक्षदलांनी हाती घेतलेले 'ऑपरेशन ऑल आऊट' जम्मू- काश्मीरमधून दहशतवाद्यांच्या संपूर्ण उच्चाटनासाठी प्रचंड यशस्वी ठरले. ह्यामुळे जम्मू काश्मीरमध्ये दहशतवादी संघटनांचे खच्चीकरण झाले.

     कट्टरपंथीयांची भूमिका ही अत्यंत द्वेषाची व वातावरण चिघळवण्याची आहे.  आताच्या  पॅलेस्टाईन लढ्यामागे इस्लामी हेतू असल्याची दाखवले जात आहे , मात्र त्यांचा मूळ हेतू मात्र अधिराज्य प्रस्थापित करणं आहे.  कट्टरपंथीय हे कोणत्याच देशाचे, राज्याचे किंवा मानवी हिताचे असूच शकत नाही. 

     कट्टरपंथीय जे तिसरे महायुद्धाच्या पटलावर कसे कार्यरत आहे, हे पहायचे झाले तर बरीच उदाहरणे आपल्या लक्षात येतील. 

   सौदीचे कट्टरपंथीय अमेरिका व इस्राईल विरोधक आहेत.  अस्साद राजवट आणि तेथील चाललेले खरे खोटे संघर्ष ह्याबद्दलही आपल्याला वृत्तपत्रातून हळू हळू माहिती होत चालले आहे.

  अमेरिकेतील इस्लामधर्मीय नेते 'वर्कशॉप फॉर पॅलेस्टाइन' बद्दल योजना आखताना वरवर जरी मानवतावादाचा दावा करत असले तरी त्यांची खरी योजना ही इस्राईल विरोधीच आहे.  जनतेला चिथावणी देणे, ज्यूंची कत्तल करून जेरुसलेमचा ताबा घेणे, जगभरातून जनतेला पॅलेस्टाईनच्या बाजूने वळवण्यासाठी मानवतावादाच्या नावाने सहाय्यता मिळवून त्याचे मार्केटिंग करणे.  कट्टरवादांचे असे अनेक मास्टरमाइंड प्लॅन जगभरात कार्यरत आहेत.

    युरोपात देखील हे कट्टरपंथीय फारच आक्रमक आहेत.  काही आठवड्यापूर्वीच अमेरिकेसह युरोपीय देशांमध्ये ज्यूधर्मीय द्वेषभाव बाळगणाऱ्यांनी केलेल्या विघातक कृत्यांच्या बातम्या समोर आल्या होत्या. दुसऱ्या महायुद्धात आणि दुसऱ्या महायुद्धाच्या आधीही ज्यूधर्मीयांच्या विरोधात असाच द्वेषपूर्ण प्रचार सुरू करण्यात आला होता. आणि आताही ही संख्या प्रचंड प्रमाणात वाढत आहे.

    भारतात झालेला 26/11 चा दहशतवादी हल्ला, कट्टरपंथीयांनी घडवलेल्या 1993 च्या दंगली, बॉम्बस्फोट हे कोणीही विसरू शकत नाही.  आताच्या घडामोडीला चालू असलेला राममंदिराचा प्रश्न हा तर खूपच संवेदनशील आहे.  हा प्रश्न खरं तर प्रत्येक भारतीयांच्या मनाचा संवेदनशील भाग आहे. दहशतवादी संघटनेने राम मंदिर संदर्भात दिलेली धमकी ही चिथावणीची भाषा आहे.  ह्यामुळे पुन्हा एकदा भारत पाकिस्तान युद्ध पेट घेऊ शकतं हे आपण सर्वच जाणतो.

   चालू घडामोडी ह्या तिसऱ्या महायुद्धाच्या अनुषंगाने विशेष लक्ष वेधून घेतात.   दहशतवाद व कट्टरपंथीय या साऱ्यांच्या विरोधात सर्वांनी एकजुटीने खडे ठाकले पाहिजे, असे आवाहन दूरदृष्टी असणारे भारताचे पंतप्रधान श्री. नरेंद्र मोदी ह्यांनी केलेले हे विधान विशेष लक्षवेधी आहे.

    ह्या गोष्टी फक्त अमेरिका, इराण, इस्राईल, युरोप, अरब ह्या देशातच चालू आहेत, ह्या भ्रमातून आपण भारतीयांनी बाहेर यायला हवं.  ह्याविषयी आक्रमक होऊन नाही तर सक्रिय भूमिका घेऊन तिसऱ्या महायुद्धाच्या भीषणतेची जाणीव करून घ्यायला हवी. 

    आपल्याला युद्ध करायला जायचे नाही तर ते युद्ध होऊच नये किंवा त्याची झळ, त्याची तीव्रता कमी करता येण्यासाठी माझी भूमिका काय ह्याचा वेध घेता यायला हवा. त्यासाठी जगात चाललेल्या जागतिक पातळींवरील घडामोडींची माहिती ठेवणे गरजेचे आहे.   प्रत्येक देशात अनेक कुगोष्टी सर्व दिशांनी प्रचंड वेगात वेगवेगळ्या पद्धतीने पसरत आहेत. 

     ह्याविषयीची माहिती आपल्याला 
            http://worldwarthird.com 
 या वेबसाईटवर अधिक विस्तृतरित्या पाहता येते.  तसेेेच इंग्लिश, हिंदी व मराठी या तीनही भाषांमध्ये आपल्याला ह्या विषयीची अधिक माहिती उपलब्ध होते.

   हल्ली आपल्या स्मार्टफोन मध्ये फेसबुक आणि ट्विटर हे दोन्ही ऍप असतात व ते आपण वापरतही असतो. तिसऱ्या महायुद्धाच्या घडामोडी संदर्भातील बातमीसाठी कनेक्ट राहण्यासाठी आपण खालील ट्विटर व फेसबुक अकाऊंट आपल्याशी जोडू शकतो. जेणेकरून त्या पेजेस वरील अपडेटेड माहिती आपल्याला त्याचवेळेस नोटिफिकेशन्सद्वारे सहज उपलब्ध होते.
ट्विटर      - @ww3Info , @NewscastGlobal

फेसबुक - Third World War, Newscast Pratyaksha


    माझी भूमिका, माझी जबाबदारी, माझी आस्तिकता, माझी श्रद्धा, माझी धर्मनिरपेक्षता, माझा देश, माझे कर्तव्य, माझी निष्ठा ह्याबद्दल माझ्याच मनात नाही तर प्रत्येकाच्या मनात संवेदनशील जागृती करता यायलाच हवी. ह्याची जाणीव, खबरदारी हेच आपल्याला तिसऱ्या महायुद्धाच्या भीषणतेला सामोरे जाण्यास सज्ज करतील.  कारण... Third World War has been started...